ваҳший

сфт. 1. Ибтидоий босқичдаги, маориф, маданиятдан узоқ, жуда ҳам орқада қолган; ёввойи.

Ваҳший халқларда қонхўрликка тамойил зўр бўлади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Шундай шахс, жамоа, халқ ва шу кабиларга хос одат, хатти-ҳаракат ва бошқалар

Аваз кўпдан бу ваҳший удумни ўйлаб изтироб чекар, бу забун, меҳнаткаш тўда хусусида бир шеър ёзишни мўлжаллаб қўйган эди. — С. Сиёев, Ёруғлик

Булар нега бир-бирларини ҳеч аямай қамчи билан савалашяпти. Шунақаям ваҳший ўйин бўладими? — К. Яшин, Ҳамза

3. Жониворлар гўшти билан яшовчи, инсонлардан холи тоғ, саҳро ва шу кабилар жойларда яшайдиган, қўрқинчли бўлган (жониворлар ҳақида); йиртқич.

Ҳар турли ваҳший жондорларни кўриб, Зевархон ов қилмоқчи бўлди. Баҳром ва Гуландом

Тоғдаги ваҳший жониворлар Муродхонни кўриб, унга ҳамла қилди. — Муродхон

4. кўчма Шундай жониворларга хос хусусиятли, инсон қиёфаси ёʻқ, ёвуз.

Оромингни бузди сенинг ҳам фашист деган ваҳший оломон. — А. Орипов

Падари бузрукворининг ўлимига кўз тикиб, тиш қайраб ўтирган Исфандиёрдек ваҳший шербаччага қамчи кўтариб, Аваз гумроҳлик қилмадими? — С. Сиёев, Аваз

5. кўчма Қўрқинч солувчи, бало-офат келтирувчи, ёввойи.

Қўрқиб қарар ваҳший сувларга ва денгизни айланиб ўтар. — Ш. Раҳмон

Нусратилла ваҳший кўзларини йилтиратиб, титраб, шивирлаб, ёлворган йиғи товуши билан гапирар эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар