ваҳшат

vahshat

1 та луғатда: Изоҳли яна 4 та луғатда — ҳаммасини кўриш ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

ваҳшат

от 1. Кишини даҳшатга соладиган аянчли аҳвол, ўта-кетган маданияцизлик; нодонлик, жаҳолат.

Яшасин мактаб, шогирдлар ўқисин. Эски турмушлар, ваҳшатлар ёʻқолсин! — Ҳамза

Ваҳшат билан инсон юзма-юз келди, Даҳшат билан инсоф юзма-юз келди. — Ж. Жабборов

2. Кишини даҳшатга соладиган ваҳшийлик, йиртқичлик, ёвузлик; ваҳшиёна ва мудҳиш хатти-ҳаракат.

Душман ваҳшатидан эҳтиётланиш учун томда ётган Собирнинг қонсиз юзига ҳам қуёш нури тушгач, у сесканиб уйғонди. — Ҳ. Шамс, Оқпадар

Иброҳим Дўлдой сарбозлари кенг саҳрода бўрондай чанг кўтариб, қийқириб, ваҳшат билан фарғоналиклар устига от қўйишди. — Мирмуҳсин, Меъмор

3. Умуман, қўрқувга солувчи ҳолат; даҳшат.

Андижонда юз берган ваҳшатлар хабарини Самарқандга етказиш учун лой сачратиб от чоптириб бораётган Тоҳир энди Қувага яқинлашди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Ваҳшат солмоқ Даҳшат, қўрқинч солмоқ, шундай ҳолат қўзғатмоқ. Шоқосимнинг башараси ҳам унинг танига ваҳшат соларди, бу безори бир кун эмас, бир кун шикаст етказишидан чўчирди. — Ойбек, Танланган асарлар.
Ваҳшат қилмоқ Дўқ-пўписа қилмоқ, даҳшат қилмоқ. — Хўш, тўғрисини айтасанми, ёʻқми! — деб ваҳшат қилди Баҳўрга қўрбоши. — Ё. Хаимов, М. Раҳмон, Ҳаёт-мамот