vagonchi

ot 1. esk. 1 Gʻalla, paxta singari mollarni boshqa shaharlarga vagonlab olib borib savdo qiluvchi katta savdogar.

[Jondor] Pari borsa shu ikki yil mobaynida gurullagan boylikka ega boʻldi, yirik gʻalla savdosi bilan mashgʻul boʻlgani uchun vagonchi deb ataldi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Vagonchi boyning oʻgʻli edi Vahob Bilasanmi? Ana, pul degan narsa oʻshanda! — Choʻlpon, Kecha va kunduz

2. Shunday shaxsning ismiga qoʻshib (laqab kabi) ishlatilgan. —

Biz senikiga mehmon boʻlib keldik. Bu kishi doʻstim Jondor vagonchi, — dedi Tantiboyvachcha. — Oybek, Tanlangan asarlar