ваъдалашмоқ

фл. Бир-бирига ваъда бермоқ, бир-бири билан аҳд-паймон қилмоқ, сўзни бир жойга қўймоқ.

[Отабек устага:] Туякашлар билан Андижонда бу кунга учрашиш учун ваъдалашган эдим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

У ёққа келишда у Гавҳар билан ёзишиб туришга ваъдалашган, иккови ҳам хатларни почтадан оладиган бўлган эди. — П. Қодиров, Уч илдиз