uzra

(bosh kelishik bilan) koʻm. poet. Makon munosabatini bildiradi; sirtida, ustida yoki tepasida.

Oʻrmonlar shuvullagan Olis yurtda hali ham, Nomsiz tepalik uzra Uxlab yotibdi otam. — E. Vohidov

Adirdagi lolalar koʻm-koʻk maysa uzra chiroy kasb etgan. — Gazetadan

Ketmonni rasmana ushlab, boshi uzra baland koʻtardi. — S. Karomatov, Oltin qum