узоқлашмоқ

фл. 1. Бирор кимса ёки нарсадан нари (узоқ) кетмоқ; йироқлашмоқ.

Зайнаб орқасига қарай-қарай, Отабекдан узоқлашди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Чойхўрлар бирин-кетин ўринларидан туриб, Ойқизнинг кўзидан узоқлашишга шошилар эдилар. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

2. кўчма Қариндошлик, қадрдонлик, яқинлик алоқаларини сусайтирмоқ ёки ёʻқотмоқ; борди-келди қилмай қўймоқ; бегоналашмоқ.

У [Мирзакаримбой] ўз ичида ўйлади: Онасининг узоқлашиб кетган тоғасини йигит бекорга ёʻқлаб келадими? — Ойбек, Танланган асарлар

Гавҳар бир нарсани тушунмасди: Одамлар ундан узоқлашяптими ё ўзи одамларга бегона бўлиб қоляптими? — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Равшан эса лаҳза сайин бегоналашиб, узоқлашиб борар, ёнига ёʻлатмасди. — Ёшлик