uzoqlamoq

fl. 1. Koʻp (ancha) vaqt oʻtkazmoq (oʻtmoq).

Uzoqlamay Normuhammad qushbegi Qoʻqondan bosh toblab, oʻz oldiga mustaqil hukumat eʼlon qilgan boʻldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. ayn. Uzoqlashmoq.

Dilbar, goʻyo oʻz nomini unutgandek, orqasiga qaramay uzoqlab ketdi. — Guldasta

Ikromjon shovullab turgan kimsasiz toʻqay ichida ancha uzoqlab ketgan edi. — S. Ahmad, Ufq