узанмоқ

фл. 1. Бутун бўйи (гавдаси) билан чўзилмоқ, чўзилиб ётмоқ.

Буни пайқаган Отабек, ханжарини қинидан чиқариб, қўлига ушлагач, юзтубан ерга узанди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Гиламга узаниб, бошини қўллари устига қўйди. — Чўлпон, Кеча ва кундуз

2. Бирор нарсани олиш учун интилмоқ, қўл чўзмоқ; чўзилмоқ.

Кўзлари ёришиб кетди, лабларини ялаб, милтиққа узанди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Тилов узаниб, каравотдан парёстиқ олди-ю, Жамшидга ялт қаради. — Ш. Холмирзаев, Тоғларга қор тушди

3. айн. Узаймоқ, чўзилмоқ.

Тўхтамади замон дарёси, Кунлар ортди, узанди бўйим. — М. Шайхзода

1. uzınına túsiw, sozılıw, sozılıp jatıw

2. qol sozıw, sozılıw