уймоқ
uymoqуймоқ
фл. Устма-уст қалаштириб, бир ерга тўпламоқ, уюм ёки ғарам ҳосил қилмоқ; йиғмоқ.
Тошларни бир ерга уймоқ. Терилган пахтани уймоқ. Беда уймоқ.
Қамишларни боғ-боғ қилиб, канал ичига уйиб, ёқишадиган бўлишди. — Ўзбекистон қўриқлари
Бўтабойни қурол-яроғ уйиб ташланган бир ҳужрага олиб киришди. — С. Аҳмад, Ҳукм
Юз-қўлини ювиб, муздаккина бўлиб олгач, ўз экскаватори ҳозиргина уйган тупроқ тепа устига чиқиб, чордана қурди. — Ш. Ғуломов, Шонли авлод
- Қовоқ уймоқ Райком секретарининг қовоқ уйиб, ер тагидан назар ташлаганини кўриб, бирдан унинг нафаси ичига тушиб кетди. — Н. Сафаров, Узоқни кўзлаган қиз