uymalanmoq

fl. 1. Biror narsa, yumush bilan shugʻullanmoq, ovora, mashgʻul boʻlmoq.

Bir ozdan keyin Choʻlivoy aka haligi narsalarni olib ketdi va yana egatlarning boshida uymalandi. — O. Husanov, Nay

2. Biror joyda toʻplanishmoq; oʻralashmoq.

Deraza yaqinidagi bir kallaklangan tutning butoqlarida qora tumshuq chumchuqlar uymalangan. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Sandiq yonida uymalanib yotgan koʻrpa-toʻshak ustiga oʻzini yuztuban tashladi. — A. Muxtor, Opa-singillar

1. bir jumıs penen bánt bolıw

2. úymeleniw, jıynalıw, toplanıw, shoqlanıw