uylanmoq

fl. Biror qiz yoki ayolni oʻz nikohiga olmoq, oila qurmoq (er kishi haqida).

Tolibjonboyning ikki oʻgʻli uylangan, bir qizi erga teggan, nabiralari ham bor. — Oybek, Tanlangan asarlar

Qoʻshnilar, shu Vahobjon uylana qolsaydi, oʻzidan tinchib ketarmidi, deyishadi. — S. Ahmad, Togʻ afsonasi

Yigit birdan uylanish taraddudiga tushdi-yu, bir haftaning ichida toʻy ham boʻla qoldi. — A. Qahhor, Xotinlar