уйланмоқ

фл. Бирор қиз ёки аёлни ўз никоҳига олмоқ, оила қурмоқ (эр киши ҳақида).

Толибжонбойнинг икки ўғли уйланган, бир қизи эрга тегган, набиралари ҳам бор. — Ойбек, Танланган асарлар

Қўшнилар, шу Ваҳобжон уйлана қолсайди, ўзидан тинчиб кетармиди, дейишади. — С. Аҳмад, Тоғ афсонаси

Йигит бирдан уйланиш тараддудига тушди-ю, бир ҳафтанинг ичида тўй ҳам бўла қолди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар