уйғоқ
uygʻoqуйғоқ
сфт. 1. Ухламаган ҳолатли.
Вақт ярим кечага яқинлашганди. Саодат ҳамон уйғоқ, хаёл суради. — Х. Ёдгоров, Ҳаёт тўлқинлари
Кемадагиларнинг ҳеч қайсиси ухламас, бари уйғоқ. — Ж. Шарипов, Хоразм
2. кўчма Ҳаракат-фаолиятда бўлган; ҳушёр.
Кечалари киприкларимдай Мангу уйғоқ ўйларимдасан. — Х. Даврон, Болаликнинг овози
Ариқларда доим уйғоқ сув, Полизларга кетади шошиб. — Р. Парфи, Кўзлар