uvoq

ot 1. Uvatilgan narsaning kichik bir boʻlagi, uvalgan qismi; ushoq.

Zokir boston pidjagining yengiga yopishgan non uvogʻini chertib tashladi. — P. Qodirov, Uch ildiz

Binoning tashqi tomoni marmar taxtalar hamda marmar uvoqlari bilan pardozlangan. — Gazetadan

2. koʻchma Jussasi kichik, mayda.

[Sherbek:] Qoramol bilan uvoq molga bu yerda toʻplaydigan yem-xashagimiz bemalol. — S. Anorboyev, Oqsoy

Bunday murakkab mashinani mendek uvoqqina bir qiz boshqarishini qayoqdan bilar edi ular. — N. Safarov, Uzoqni koʻzlagan qiz

U, Dilbarxon tasavvur qilganidek, yoʻgʻon, barvasta emas, balki 55 yoshlardagi uvoqqina odam edi. — X. Toʻxtaboyev, Sadoqat

3. koʻchma Umuman, mayda, kichik.

Uvoq maqsad uchun tarixni chaplab, Homiylarni, zakiylarni sotganlar ozmi? — A. Oripov, Yillar armoni