уришмоқ

фл. 1. Урмоқ феълининг биргалик нисбати.

Ёмон уришдими? Ўлдиришдан ҳам тоймайди бу безорилар. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Кўплашиб уларни отларига миндиришди-ю отларнинг сағрисига хипчин уришди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Уст-боши юпун йигитлар, чоллар қулоқларини рўмол билан боғ-лаб олиб, кетмон уришади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Ёқалашмоқ, олишмоқ.

Бизнинг ўғил кўп яхши-да: биров билан уришмайди, папирос чекмайди — А. Қаҳҳор, Асарлар

— Шариат номидан фатво берманг! — деди мулла Абдужалил, худди уришишга тайёрланаётган хўроздай бўйнини чўзиб. — Муштум

3. Ёмон, ҳақоратли сўзлар билан бир-бирини койимоқ, бир-бири билан айтишмоқ.

Маъсума бека ўртага тушиб: — Уришманглар, бир-бирингизга қаттиқ гапирманглар — деди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Фалокат босиб эр-хотин уришиб қолишди. Охир бўлмади, ажралиб кетишди. — Газетадан

4. Насиҳатомуз, қаттиқ гап-сўз айтмоқ; койимоқ.

Қайтиб бормайман, деган экан, Зиёдахон уришибди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Менинг ойим бир ёқдан, уй ишларига ёрдамлашмадинг, деб уришади, бир ёқдан, қўлингни совуқ сувга урма, дейди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

5. Жанг қилмоқ, жангда қатнашмоқ.

У [Мирзаев] оддий қисмда оддий аскар бўлиб уришиб юрганида, бўлинма командири [унга] бир совға берди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

Дадам Берлин қулагандан кейин Узоқ Шарққа бориб, японлар билан ҳам уришибди. — С. Сиёев, Ёруғлик

Ўзаро жанжал, можаро

Уриш, қўйди-чиқди ҳам ҳар хил бўлади. Баъзи уришлар шундай арзимаган нарсадан чиқадики, орадан совуқ гаплар ўтиб, "ҳордиқ чиққандан кейин", уриш нимадан чиққанини на эр эслай олади, на хотин. А — Қаҳҳор, Асарлар

Уриш, жанжал кўпаймасин, деб бутун дардимни ичимга ютаман — Ойбек, Танланган асарлар