urishmoq

fl. 1. Urmoq feʼlining birgalik nisbati.

Yomon urishdimi? Oʻldirishdan ham toymaydi bu bezorilar. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Koʻplashib ularni otlariga mindirishdi-yu otlarning sagʻrisiga xipchin urishdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Ust-boshi yupun yigitlar, chollar quloqlarini roʻmol bilan bogʻ-lab olib, ketmon urishadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Yoqalashmoq, olishmoq.

Bizning oʻgʻil koʻp yaxshi-da: birov bilan urishmaydi, papiros chekmaydi — A. Qahhor, Asarlar

— Shariat nomidan fatvo bermang! — dedi mulla Abdujalil, xuddi urishishga tayyorlanayotgan xoʻrozday boʻynini choʻzib. — Mushtum

3. Yomon, haqoratli soʻzlar bilan bir-birini koyimoq, bir-biri bilan aytishmoq.

Maʼsuma beka oʻrtaga tushib: — Urishmanglar, bir-biringizga qattiq gapirmanglar — dedi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Falokat bosib er-xotin urishib qolishdi. Oxir boʻlmadi, ajralib ketishdi. — Gazetadan

4. Nasihatomuz, qattiq gap-soʻz aytmoq; koyimoq.

Qaytib bormayman, degan ekan, Ziyodaxon urishibdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Mening oyim bir yoqdan, uy ishlariga yordamlashmading, deb urishadi, bir yoqdan, qoʻlingni sovuq suvga urma, deydi. — H. Nazir, Yonar daryo

5. Jang qilmoq, jangda qatnashmoq.

U [Mirzayev] oddiy qismda oddiy askar boʻlib urishib yurganida, boʻlinma komandiri [unga] bir sovgʻa berdi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Dadam Berlin qulagandan keyin Uzoq Sharqqa borib, yaponlar bilan ham urishibdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Oʻzaro janjal, mojaro

Urish, qoʻydi-chiqdi ham har xil boʻladi. Baʼzi urishlar shunday arzimagan narsadan chiqadiki, oradan sovuq gaplar oʻtib, "hordiq chiqqandan keyin", urish nimadan chiqqanini na er eslay oladi, na xotin. A — Qahhor, Asarlar

Urish, janjal koʻpaymasin, deb butun dardimni ichimga yutaman — Oybek, Tanlangan asarlar