уринчоқ

сфт. 1. Ҳар ишга уринаверадиган, серҳаракат; тиришқоқ.

Масъудахон уринчоқ қиз эмасми, бу касбнинг паст-баландига тезда тушуниб олди. — Газетадан

2. Тинч турмайдиган, уринаверадиган, тек турмас.

Уринчоқ бола.