uqmoq

fl. 1. Mazmunini oʻzlashtirmoq, bilib yetmoq; anglamoq, tushunmoq.

Gapni gapir uqqanga, jonni jonga suqqanga. — Maqol

Qassob boshini tez-tez irgʻab, uqib olganini ishora qildi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

[Qoidalarni] Rosa oʻqib, yodlab ol, Uqib, dilga joylab ol. — Q. Muhammadiy

2. Payqab olmoq, his qilmoq, sezmoq.

Olimov boshqa bolalarning ham hayrat bilan boqqan koʻzlarida shunday savolni uqqan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Qiz-juvonlarning koʻzlaridan faqat qishloq odamlariga xos soddalik va teranlikni uqish mumkin. — E. Usmonov, Yolqin