унум

от 1. Етиштириладиган, бўладиган, ҳосил.

Ишга қўним — хирмонга унум. — Мақол

Ер куч билан, тер билан унум беради. — Ойбек, Танланган асарлар

Кечикиб экилган ғалла ҳам, чигит ҳам, Матқовулнинг кейин берган ишловларига қарамай, яхши унум қилмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Йиғиб бутун унумни Қайси бозорга ортдинг? — Ғайратий

2. Иш, меҳнат натижаси, кўрсаткичи; маҳсулдорлик.

Устозлар тажрибасидан баҳраманд бўлган ёш чўлқуварлар юксак унум билан меҳнат қилдилар. — Ўзбекистон қўриқлари

Титраш таъсирида одам хаёли паришон бўлади ишининг унуми бўлмайди. — Фан ва турмуш