unum

ot 1. Yetishtiriladigan, boʻladigan, hosil.

Ishga qoʻnim — xirmonga unum. — Maqol

Yer kuch bilan, ter bilan unum beradi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Kechikib ekilgan gʻalla ham, chigit ham, Matqovulning keyin bergan ishlovlariga qaramay, yaxshi unum qilmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Yigʻib butun unumni Qaysi bozorga ortding? — Gʻayratiy

2. Ish, mehnat natijasi, koʻrsatkichi; mahsuldorlik.

Ustozlar tajribasidan bahramand boʻlgan yosh choʻlquvarlar yuksak unum bilan mehnat qildilar. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

Titrash taʼsirida odam xayoli parishon boʻladi ishining unumi boʻlmaydi. — Fan va turmush