унча-мунча

олм. 1. Озроқ миқдорда; бир оз, сал-пал.

Қизи тушмагурнинг тили унча-мунча аллага ҳам келиб қолди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Қараса бўлмайдиган, участка қуриш вақтида унча-мунча чиқимдор бўлиб қолибди. — Муштум

Холиқова унча-мунча юридик маълумотга эга. — М. Иброҳимов, Ёʻлакдаги муҳаббат

Ўзи ҳам унча-мунча нарса йиғиб қўйган. — С. Нуров, Нарвон

2. Ўрта даражадаги; оддий, жўн.

Сиз унча-мунча одамнинг ишини ойдинда оёғингиз билан қилиб қўясиз. — П. Қодиров, Уч илдиз

[Ўтбосар:] Унча-мунча машиначиларни назаримга илмай, бир кун шаҳарнинг энг машҳур тикувчиларидан бирига бордим. — Ғайратий, Эпчил куёв