umidsiz

sft. 1. Umid uzib, umidsizlik bilan, noumid.

U oʻgʻlining qutulishi yoʻlida har bir mulohaza koʻchasiga kirib chiqmoqda, ammo har birisidan ham boʻsh va umidsiz qaytmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Uning [Tohirjonning] kattalashgan qora koʻzlari chiroqda allaqanday umidsiz, lekin maʼnodor yonadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Kelajakka boʻlgan ishonch va umidini yoʻqotgan, kelajakdan umidini uzgan.

Umidsiz kishi.