умид

от 1. Бирор истакнинг амалга ошишига бўлган ишонч; ишонч билан кутиш; эътиқод.

Сиздан умидимиз катта. Сендан умидим шуми?

Таассуфки, отамнинг Азизбекдан бўлган умиди бўшга кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бу камбағалчилик ёруғ дунёдан бўлган умидимизни эмас, ёруғ дунёдан бўлган умидимиз бу камбағалчиликни еб, кемириб ташлаётипти. — А. Қаҳҳор, Қўшчи-нор чироқлари

2. Бирор нарса қилишга, бирор нарсага эришишга бўлган ички интилиш, ички ҳиссиёт; истак, орзу, ният.

Ҳаётни билиш ва ундан ўзининг лойиқ ўрнини топишга интилиш — ҳар бир кишининг умиди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Ўзганики бўлса ҳам, ўғил қилиб олайлик, деган умидда бола қидириб юрибмиз. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Қизга ота-онаси катта умид билан Субҳ деб ном қўйган эканлар. — Мирмуҳсин, Ал Маҳдий

3. Умид боғламоқ Орзу қилган нарсанинг амалга ошишига, бунда бировнинг кўмагига умид билан қарамоқ.

— Ким агар ғалабага умид боғласа, албатта, ғолиб келади, — деди Жўрахон. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

Бобур мирзо ҳали ёшлар. Мен ҳам шу зотга умид боғлаган эдим — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

4. Умид (эркаклар исми).