улуғсифат

сфт. 1. Кўриниши улуғвор, салобатли, серсавлат.

Ёʻлакка кирганидан сўнг ўзини дадил тутди, ҳатто икки томондаги қатор кетган эшикларнинг биридан чиққан улуғсифат бир одамдан Кенжанинг қайси уйда эканини тортинмай сўради. — А. Қаҳҳор, Сароб

2. Ўзини оғир, яхши тутадиган; ўзига ҳурмат уйғотадиган.

У сокин, камтарин, муомала-да нозик, лекин улуғсифат. — Ойбек, Навоий

1. sawlatlı

2. awır minez, húrmet oyatatuģın

русчавеличавыйинглизчаstately, majestic, grandlyфрансузчаmajestueux, imposantарабчаعَظِيمٌ