улуғламоқ

фл. 1. Улуғлигини қайд этмоқ, мадҳ этмоқ.

Биз фидокорликни улуғлаб, бевафоликни ранж билан қаламга олдик. — Газетадан

У халқнинг яхшиликни улуғлаб айтган ҳикматли сўзлари ва мақолларини жуда усталик билан қайта ишлаб, ўз ижодида фойдаланган. — ЎТА

Ишқни улуғлаш Навоий ва бир қатор мутасаввиф шоирларда ҳам мавжуд. — ЎТА

2. Шаън-эътиборини юқори даражага кўтармоқ.

Меҳнат инсонга фақат моддий фа-ровонлик келтирибгина қолмай, унинг маънавий дунёсини бойитади, ўзини эса улуғлайди. — Газетадан

Эътиқод Али Қушчини инсон ва олим сифатида улуғласа, эътиқодсизлик мавлоно Муҳиддинни тубанлик жарига ирғитади. — ЎТА