улоқчи

от 1. Улоқ чопадиган, улоқса чопиладиган.

Унинг ҳаракати улоқчи йигитларга ўхшаб кетди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

Бир улоқчи отим бор, Қорабайир зотидан. — З. Диёр

2. Улоқ мусобақасида қатнашувчи, улоқ чопувчи киши.

Бу чол Гулистондагина эмас, бутун водийда чавандоз номини олган улоқ-чи эди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

— Маҳкамбойваччанинг ота-бобоси улоқчи бўлиб келган-да! — деди Собир тегирмончининг ўғли. — А. Қодирий, Улоқда

ılaqshı

русчаучастник улака (см. Улоқ)инглизчаcontestant of uloq (see Улоқ)франсузчаparticipant en uloq (v. Улоқ)