улимоқ
ulimoqулимоқ И
фл. айн. Увламоқ.
Яқиндаги, чироқ милтираб турган қўрғонда ит улиди. — С. Аҳмад, Ҳукм
Қум барханлари орасида қашқирлар улийди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
улимоқ ИИ
фл. шв. Яллиғланмоқ (оғиз шиллиқ пардаси ҳақида).
Боланинг оғзи улибди.