ulfatlashmoq

fl. 1. Oʻrtoq yoki oshna boʻlib qolmoq; inoqlashmoq; doʻstlashmoq.

Bora-bora jinni meni taniydigan boʻldi, ulfatlashdi. — S. Ayniy, Esdaliklar

2. Ulfatchilik qilmoq, suhbatlashmoq.

Avazxon Zamon bilan bir ulfatlashaylik deb kelsa, Zamon kulbasida yoʻq. — Nigor va Zamon

1. doslasıw, tatıwlasıw

2. jıynalıw, otırısıw, áńgimelesiw