ука

от 1. Бир ота-она ўғилларидан кичиги (катта ёшдаги фарзандларга нисбатан).

Укаси ҳар гал уйдан чиқиб кетаётганида, кўнгли алланечук бўлиб кетар, кимдир бир оғиз илиқ гап айца, қайтиб келгудек бўлар эди. — С. Аҳмад, Уфқ

Ўшанда Шерали ўн бирдан ўн иккига қадам қўйган, укаси Муҳаммаджон уч ёшли дардчил бола эди. — С. Кароматов, Олтин қум

2. Умуман, фарзандларнинг кичиги, кичиклари (каттасига нисбатан).

Қизалоқлар онасининг қўлидан қозон-товоқ, сидир-супур, тикиш-илишни олишади, укаларини ўйнатишади. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

У отасидан йигирма ёшда қолиб, укаларини қийинчилик билан боққан. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

3. Ўзидан ёш эр кишига мурожаатни билдиради.

Қаердан келгансиз, ука? — П. Турсун, Ўқитувчи

[Сафар бўзчи:] Ахир бировни ука, бировни ака деб, сиз ҳам тузукроқ ишга қайишинг-да, тақсир. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён