уфқ

от Очиқ жойда осмон билан ернинг ёки сув сатҳининг кўз илғаган узоқликда ўзаро туташгандай, ер билан осмон қўшилгандай бўлиб кўринган чизиғи, қисми; горизонт.

Ғарбий уфқда самолётлар пайдо бўлди. Қуёш уфққа яширинди.

Уфқни ўз гавдаси билан тўсган паст-баланд тоғлар қоп-қорайиб кўринади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Кеч кириб, қуёш ғарбга ёнбошлагач, уфқ қип-қизил аланга ичида қолгандай бўлди. — Ж. Шарипов, Саодат

Энди-энди уфқ ёришмоқда. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар