uf

und. s. Biror narsadan shikoyat, ranjish, boʻgʻilish kabi tuygʻularni ifodalaydi.

Uf, havo judayam dim! Uf, sarimsoq isi kelyapti! Uf, hamma yoqni tutun bosib ketdi!

— Uf! Suvsadim, — dedi Fotima yelpigʻichini silkitar ekan. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Xotin paranjisi bilan ayvonning oldiga oʻtirib olgach, uf, deb chayqaldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Yigit ichkari kirdi; qoʻlidagi portfelini divanga uloqtirdi; uf tortib, peshonasiga urdi. — A. Qahhor, Qaygʻular