udum

ot 1. Umum tomonidan qabul qilingan va amal qilinadigan tartib; odat, rasm.

Toshkentlikda bagʻoyat qadim Yashab kelar ezgu bir udum: Uchrashganda birinchi soʻroq — Tinchlikmi? deb hol surishtirmoq. — M. Shayxzoda

Qora uylarni esa, eski udumga koʻra, faqat ayollar tikishadi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa

2. s. t. Ayrim shaxsga xos ish-mashgʻulot, odat.

Parrandaga oʻch: hali qarqunoq tutib keladi, hali bedana. Bobosining udumini qilib, ovchi boʻlaman, deydi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar