учқур

сфт. 1. Тез уча оладиган, тезучар.

Вақт бамисоли бир учқур қуш экан. — Ж. Абдуллахонов, Ёʻл

2. Кўчма Тез чопа оладиган; чопқир.

Қамчи еб ўрганмаган учқур бедов олдинга ўқдай отилиб, эгасини бало-қазодан олиб чиқиб кетди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

3. кўчма Жуда тез (учиш каби) ҳаракатланувчи (мавҳум нарсалар ҳақида).

Учқур замон билан қалқиб, чайқалиб, Чарх уриб бораман гирдоблар аро. — Э. Воҳидов, Чароғбон

[Ойбекнинг] Қақроқ дудоқларида айтилмаган сўз учқур хаёлида улкан китоб қолиб кетди. — Миртемир, Ёʻқлаш

Йиллар учқур, ўтаверади, Хотиралар тобора оғир. — Х. Даврон