uchqunlamoq

fl. 1. Uchqun sachratmoq, uchqunlar sochmoq.

Elektr simi uchqunladi.

2. (q. Zarra (uchqun) tarzida harakatlanmoq uchqun 3).

Hor juda erinchoqlik bilan maydalab, siyrak uchqunlar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. koʻchma Uchqun chiqarmoq, uchqun (zarra) sifatida namoyon boʻlmoq (

Agar bu umid uchqunlamasa, hayot uqubatga aylanib, koʻngillar vayron boʻlardi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

Shu topda Tohirning koʻnglida ham umid uchqunlaganday boʻldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

ushqınlaw, ushqın shashıw, shashıranıw