uchli

sft. 1. Bir tomoni borgan sari ingichkalashib tugallanadigan.

Navoiy sallasiz, uchli taqya kiygan, boshi bir oz egik. — Oybek, Navoiy

Tursunoy nimranggina uzunchoq yuzi, uchli iyagi bilan onasiga oʻxshab ketardi. — A. Muxtor, Opa-singillar

2. Uchi bor; uchi muayyan shaklga ega.

Uzun yogʻoch boshiga bogʻlangan qayirma uchli oʻtkir temir oydinda yaltirardi. — J. Sharipov, Xorazm

ushlı, ushı bar

1. End-, Schluss-

2. scharf, spitz, spitzig

• olti uchli sechszackig
• toʻmtoq uchli stumpfes Ende
• uchli nayza spitziges Bajonett, Seitengewehr n