у-бу

1. Ноаниқ бўлган нарса, гап, ҳодиса маъносини билдиради.

Тахта ва ғиштлар устига у-бу ёпдилар. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Излама энди баҳона, Демагин у-буда айб. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

Нури билан у-бу тўғрисида гаплашиб, кир ювар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

гап сўрасам, тишим оғриб қолди, у-бу деб мужмал жавоб берди. — А. Қаҳҳор, Асарлар

2. Бирор гап-сўз; алай-балай хурсандчилигини қилсин.

У-бу дейдиган одамнинг оғзига уриш керак. — А. Қаҳҳор, Асарлар