Творческая индивидуальность писателя

Sanʼatkor va mutafakkirning oʻzaro farqini ulugʻ rus tanqidchisi V. G. Belinskiy gʻoyat ravshan belgilab, olim mantiqiy xulosalar orqali fikr yuritsa, sanʼatkor obrazlar orqali mushohada qiladi, deb taʼkidlagan edi. Agar olim tabiat yoki jamiyatning obyektiv qonuniyatlarini oʻrgansa, sanʼatkor, yozuvchi insonning ruhiy dunyosini kashf etadi. Yozuvchining xarakteriga xos biror xislat u yaratgan har bir obrazda albatta oʻz ifodasini topadi. Natijada, badiiy adabiyotda Don Kixot, Gamlet, Yevgeniy Onegin, Iudushka, Golovlev kabi bir-biriga oʻxshamagan genial obrazlar yaratildi. Yozuvchining ijodiy individualligi tushunchasi tor maʼnoda biror ijodkorning oʻzigagina xos sifatlarni ifodalaydi. Ijodkor zamon qonuniyatlaridan butunlay ajralib ketolmaydi, shuning uchun uning asarlarida davr qahramonlari faoliyati, ularning xarakteri maʼlum darajada oʻz ifodasini topadi. Demak, yozuvchining ijodiy individualligi tarixiy tushunchadir. Yozuvchining ijodiy oʻziga xosligi dastlab uygʻonish davri ijodkorlari ijodida yorqin namoyon boʻldi. U klassitsizm va maʼrifatparvarlik davrining boshlanish paytida yoʻqolmagan boʻlsa-da, bu davr nazariyachilarining eʼtibori koʻproq umumiylikka qaratilgan edi. Maʼrifatparvarlik davrining oxiriga kelib sentimentalizm nazariyachilari va vakillari yozuvchining ijodiy individualligiga yanada katta eʼtibor bera boshladilar. Yozuvchining ijodiy individualligi tarixiy boʻlgani kabi, oʻzgaruvchi kategoriya hamdir. Shu nuqtayi nazardan sovet yozuvchisi ijodiy individning yangi tipidir. Uning birinchi ulugʻ vakili proletar yozuvchisi Maksim Gorkiy edi. Sovet voqeligi yozuvchining ijodiy individualligiga xalaqit bermay, aksincha, yanada kamol topishiga keng imkoniyatlar yaratadi., yozuvchining ijodiy individualligi, oʻziga xosligi