туйғу

от 1. физиол. Ташқи таъсирни сезиш, ҳис этиш, қабул қилиб олиш қобилияти; сезги.

Туйғу ёрдамида биз иссиқни ёки совуқни сезамиз.

Қуённинг туйғу аъзолари терида тамомланадиган нерв учларидан иборат. — Зоология

2. Руҳий ёки жисмоний кечинмалар, ҳис-туйғулар мажмуи; ҳис-туйғу, ҳис-ҳиссиёт.

Нафис туйғу. Ишонч туйғуси. Дўстлик туйғуси. Оғриқ туйғуси. Юракни ғаш қилаётган туйғу.

Рашк, менимча, мана шу ҳақоратнинг алами ва шундан келиб чиқадиган туйғу. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Отасининг салтанат олдида катта ҳурматга эга экани Бадианинг қалбига ҳам фидойилик туйғуларини солган эди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Орага жимлик чўкиб, туйғуларни сўндирди. — К. Яшин, Ҳамза