тутқун

от 1. Асир олинган, асирлик ҳо-латидаги шахс; асир, банди.

Орадан ярим соат ўтар-ўтмас, ҳалиги туркман яна тутқунлар қошида пайдо бўлди. — С. Айний, Қуллар

[Тоғамни] Тутқун қилиб олганлардан бири мен билан ўзлари орасида ўтган воқеани у ердагиларга айтиб берди. — С. Айний, Эсдаликлар

Фарзандим, ёлғизим, ғанимларга тутқун бўлиб қолмагин. — Равшан

Бундан ортиқ жазо беришдан ўзини тийди, сабаб устод Қавом бошқа тутқун кишиларнинг қаҳрли кўзларидан ҳайиқди. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. кўчма Эрки, ҳуқуқи ўзида бўлмаган, ҳуқуқи биров ихтиёрида бўлган.

Сени кўрдим, ёдимга тушди Ёшлигимда кўрган бир жувон. Ўзи сухсур каби гўзал эди, Фақат тутқун, бағри тўла қон. — Уйғун

Биз балиқ овловчи, тутқун қуллармиз, Не туцак, хон томон дарҳол ёʻллармиз. — С. Абдулла

[Зумрад] Шунча тутқун бўлишига қарамасдан, бу қизнинг қалбига муҳаббат олови аллақачон тушган эди. — С. Зуннунова, Гулхан