тутқич
tutqichтутқич
от 1. Нарсаларнинг қўл билан ушлаш учун хизмат қиладиган қисми, даста.
Дераза тутқичи.
Паранжи-чачвон ёпинган аёллар деразаларни астагина силаб кўришар, ичкарига мўралаб, бўялган эшикнинг ялтироқ, чиройли шиша тутқичларини авайлабгина ушлаб қўйишарди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Турли нарсаларни қисиб тутиб турадиган буюм, қисқич.
Ювилган кийимларни тутқич билан тишлатмоқ.
- Тутқич бермоқ (кўпинча бўлишсиз шаклда) Ўзини туттириб қўймоқ. Қуён тутқич бермай қочди.Қуш ҳам итга тутқич бермай, яна пириллаб учди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар