tutqich
тутқичtutqich
ot 1. Narsalarning qoʻl bilan ushlash uchun xizmat qiladigan qismi, dasta.
Deraza tutqichi.
Paranji-chachvon yopingan ayollar derazalarni astagina silab koʻrishar, ichkariga moʻralab, boʻyalgan eshikning yaltiroq, chiroyli shisha tutqichlarini avaylabgina ushlab qoʻyishardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Turli narsalarni qisib tutib turadigan buyum, qisqich.
Yuvilgan kiyimlarni tutqich bilan tishlatmoq.
- Tutqich bermoq (koʻpincha boʻlishsiz shaklda) Oʻzini tuttirib qoʻymoq. Quyon tutqich bermay qochdi.Qush ham itga tutqich bermay, yana pirillab uchdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar