tutqanoq

ot 1. tib. Davriy ravishda toʻsatdan tutib qoladigan, kishi hushidan ketib, akashak boʻlib qoladigan, bedavo asab kasalligi; quyonchiq, epilepsiya.

Tutqanogʻi bor odam. Tutqanoq kasalligi.

Salim vahimaning tutqanogʻi yana boshlandi. Asabi juda chatoq ekan bolaning. — A. Muxtor, Chinor

2. Shunday kasalga yoʻliqqan odam.

Toʻsatdan tutib qoladigan va bunda kishi oʻzini yerga otib akashak boʻlib qoladigan, bedavo asab kasalligi; quyonchiq.SARA

n tib. epilepsy