тутқаноқ
tutqanoqтутқаноқ
от 1. тиб. Даврий равишда тўсатдан тутиб қоладиган, киши ҳушидан кетиб, акашак бўлиб қоладиган, бедаво асаб касаллиги; қуёнчиқ, эпилепсия.
Тутқаноғи бор одам. Тутқаноқ касаллиги.
Салим ваҳиманинг тутқаноғи яна бошланди. Асаби жуда чатоқ экан боланинг. — А. Мухтор, Чинор
2. Шундай касалга ёʻлиққан одам.