тутқаноқ

от 1. тиб. Даврий равишда тўсатдан тутиб қоладиган, киши ҳушидан кетиб, акашак бўлиб қоладиган, бедаво асаб касаллиги; қуёнчиқ, эпилепсия.

Тутқаноғи бор одам. Тутқаноқ касаллиги.

Салим ваҳиманинг тутқаноғи яна бошланди. Асаби жуда чатоқ экан боланинг. — А. Мухтор, Чинор

2. Шундай касалга ёʻлиққан одам.

Тўсатдан тутиб қоладиган ва бунда киши ўзини ерга отиб акашак бўлиб қоладиган, бедаво асаб касаллиги; қуёнчиқ.SARA

н тиб. epilepsy