тутинмоқ

фл. 1. Тутмоқ 1 феълининг ўзлик нисбати.

Ўқишдан қўл силтаб кетадиган оғир кунларни ҳам кўрди, аммо ҳамма вақт ўзини жар ёқасида ёлғиз кучли қўллари билангина тутиниб турган ҳис қилар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

2. (жўналиш келишиги билан) Бирор ишни бажара бошламоқ, бирор ишга киришмоқ.

Ишга тутинмоқ.

Ёʻлчи қармоқни кўл бўйига суқиб, ўзи хашак йиғиштиришга тутинди. — Н. Юсуфий, Ҳаёт сўқмоқларида

бурнига кўзойнагини қўндириб, ўқишга тутинди. — Шарқ юлдузи

1. uslasıw

2. is baslaw, iske kirisiw

3. doslasıw, dos bolıw