тутатқи
tutatqiтутатқи И
от шв. Тутантириқ.
- Тутатқи ҳам бўлмайди
тутатқи ИИ
от 1. Тутатилганда касаллик, фалокат ва шу кабиларни даф этувчи ёки керакли предмет, воқеа-ҳодисани юзага келтирувчи, ҳозирловчи нарса.
Эзибички бериб, тутатқи тутатиб, бошингиздаги бало-қазоларни қайтариқ қилиб ҳайдайман. — К. Яшин, Ҳамза
Эрмана мерган бир тутатқини тутатган экан, парининг отларидан бири пайдо бўлди. — Олтин бешик
Қилич қорага бир тутатқи бериб: — Қачон шуни тутацангиз, биз тайёр бўламиз, — дебди. — Олтин бешик
2. Тутатиладиган ҳар қандай хушбўй нарса ёки восита (масалан, исириқ).