tutantiriq

ot 1. Oʻt oldirib olish uchun xizmat qiladigan mayda tarasha, payraha va shu kabilar; tutatqi.

Quruq tutantiriq.

[Afandi:] Qozonni osib qaraydiki, oʻchoqqa tutantiriq yoʻq. — Latifalar

U suv toʻldirib tayyorlab qoʻyilgan qumgʻon tagiga olov yoqdi. Hushyor shogirdlari hatto tutantiriq ham tayyorlab qoʻyishgan ekan. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. koʻchma Biror narsaning amalga oshuviga, yurishib ketishiga sabab, omil.

Bu uchrashuv tutantiriq boʻldi. Ustiga choʻp tashlamasa, oʻchib qoladi. Shuhrat, — Umr pogʻonalari

Toʻgʻrirogʻi, tutantirigʻini Umrzoq ota tutatibdi-yu, bu yogʻini Boʻtavoylar alangalatibdi. — N. Fozilov, Diydor

Oʻsha spravkangiz tutantiriq boʻldi-yu, ishim yurishib ketdi. — Mushtum

1. tutanǵısh, tamızıq

2. awıs. sebep, sıltaw, dáyek