тушкур

Ўзидан олдинги сўз билдирган шахсни эркалаш, суйиш ёки енгил койиш каби маъноларни беради; шундай муносабатни ифодалайди; тушмагур, қурғур, қурмағур.

Бироқ қизи тушкурнинг ҳусними, ширин сўзларими, ҳар қалай, Ғиёсиддиннинг тил-жағини боғлаб, қулоғини кар, кўзини кўр қилиб қўйган эди. — С. Аҳмад, Ҳукм

Шунинг учун \ҳожи\ ўз тарафидан Ўзбек ойим тушкурни яхшилаб эта олмоқ, юз қизартирадиган ишларига қарши чораларни кўрмак фикрига тушди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

— Вой, отаси тушкур-эй, — деди кула-кула Муса, — мен сизни сўфи, бундай ишларга эътибор қилмайди, деб юрсам, сизда гап кўп экан. Вой, отаси тушкур-эй! — П. Турсун, Ўқитувчи

qurǵır, qurıp ketkir, ońbaǵır (erkeletiw hám azıraq keyiw haqqında)