tushkun

sft. Soʻniq his-tuygʻuli, ruhi past; soʻniq.

U bugun ham hovlimizga parishon va tushkun bir holatda kirib keldi. — Oʻ. Hakimali, Navbahor

— Vaqt oʻtdi, — dedi hazrat tushkun bir ovoz bilan. — K. Yashin, Hamza

Jabborov, undagi [Ahmadjondagi] oʻzgarishni odatda bir-biriga mehribon kishilar uzoq vaqt ajralishayotganda boʻladigan tushkun kayfiyatning taʼsiri, deb bildi. — A. Muqimov, Gʻalati odamlar