turtinmoq

fl. 1. Turtmoq 1 feʼlining oʻzlik nisbati.

Qorongʻida stulga turtinib ketdim.

Pochchamdan dasturxonni olib, qoqish uchun gilosning yonidan oʻtarmanmi, allakimga turtinib ketdim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. koʻchma Ish-faoliyatda qiyinchilikka duch kelmoq; qoqilmoq.

Paxta ishida quruq praktika bilan ish koʻrsang, oxir turtina-san, qoqilasan. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Soʻnggi yillarda u ancha turtindi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

1. túrtiniw

2. awıs. súrnigiw, qag'ılıw (jumıs babında)